بررسی رویکردهای چندجانبه گرایی چین با تاکید بر توسعه زیرساخت ها و نهادهای بین المللی بررسی رویکردهای چندجانبه گرایی چین با تاکید بر توسعه زیرساخت ها و نهادهای بین المللی 1 http://polir.ir/dp-9-1326-article 1 رویکرد سیاست خارجی بر مـدار چندجانبه گرایی به دنبال مقابله با یک جانبه گرایی در نظام بین الملل است. این کشور تلاش دارد تا بتواند در فضای چندجانبه گرایی به برقـراري روابـط مسالمت آمیز با کشورهاي جهان در تامین اهداف خود که عمدتا حول محور اقتصاد است دست یابد. گرچه در ساختار نظام لیبرالی غربی در حال رشد اقتصادی خود است و توانسته تا با ایجاد میزانی از هماهنگی و همراهی با نظام موجود بین المللی به عنوان قدرتی بزرگ در عرصه جهانی ظاهر شود اما خیزش اقتصادی این کشور در کنار تاکید بر چندجانبه گرایی، غرب را نسبت به تهدیدهای آتی که معطوف به دگرگونی نظام و ساختارهای بین المللی به نگرانی واداشته است. به هر حال پرسشی که مطرح می شود این است که چگونه چین رویکردهای چندجانبه گرایی را در سیاست خارجی خود اجرا کرده است؟ برای این منظور پژوهش به دو مورد توسعه زیرساخت ها و نهادهای بین المللی توجه ویژه داشته است و یافته ها نشان میدهد که توسعه زیرساخت ها مثل احیای جاده ابریشم و تاسیس بانکها در کنار تاسیس نهادهای جدید بین المللی چون شانگهای و بریکس در راستای سیاست چندجانبه گرایی چین بوده است.Knowledge of political interpretationVol 5, No 16, Summer 2023 ppt 1-23 Received: 07, MAY, 2023 Accepted: 06, AUG, 2023Examining China's approaches to multilateralism(with an emphasis on the development of infrastructure and international institutions)Hossein Hemmati[1]AbstractThe foreign policy approach based on multilateralism seeks to deal with unilateralism in the international system. This country is trying to be able to establish peaceful relations with the countries of the world in the atmosphere of multilateralism in order to achieve its goals, which are mainly centered around the economy. Although in the structure of the western liberal system, it is developing its economy and has been able to emerge as a great power in the world arena by creating a degree of coordination and cooperation with the existing international system, but the economic rise of this country, along with the emphasis on multilateralism, has made the West Regarding the future threats aimed at the transformation of the international system and structures, it has caused concern. Anyway, the question that arises is how China has implemented multilateralism in its foreign policy? For this purpose, the research has paid special attention to two cases of infrastructure development and international institutions, and the findings show that the development of infrastructure, such as the revival of the Silk Road and the establishment of banks, along with the establishment of new international institutions such as Shanghai and BRICS, are in line with the policy of multilateralism. It has been China.Keywords: China, multilateralism, Shanghai, BRICS, Silk Road [1]PhD in Political Science, Islamic Azad University, Hamedan branch, Hamedan, IranH.hemmati96@gmail.comمنابعابراهیمی، حبیب (1394)،دالیل همگرایی و از سال 2006 تا 2015 و پیامدهای آن، پایان نامه ارشد دانشگاه آزاد تهران مرکزی ارغوانی پیرسلامی، فریبرز (1393)، ریشه های تکثر گفتمان هویت بین المللی در سیاست خارجی ، فصلنامه مطالعات راهبردی، سال هجده، شماره اول، بهار 1394، صص 132-97اشتری، مهدی؛ پورقصاب امیری، علی؛ ابونیه، فخرالدین (1399)،تقابل چند جانبه گرایی و یكجانبه گرایی در جامعه جهانی، فصلنامه جامعه شناسي سياسي ایران، سال سوم،شماره اول، بهار 1399، صص 2380-2367خردمندان، آرزو ؛ شهابی، روح اله ؛ جلال پور، شیوا (1399)،بررسی روابط گروه بریکس و سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران، سیاست پژوهی ایرانی زمستان 1399 - شماره 26، صص 120-98صالحی کرتویجی، مجتبی (1394)، تحول در راهبرد امنیتی آمریکا )بعد از 1002 ( در خاورمیانه و تأثیر آن بر رویکرد جمهوری اسلامی ایران به سازمان همکاری شانگهای، پایان نامه ارشد دانشگاه رازی، استاد راهنما فرزاد رستمیفرنبان، اصغر؛ شبانی، حلیمه (1401)،ررسی اهمیت جاده ابریشم در سیاست خارجی چین،سال چهارم، شماره یازدهم، بهار 1401، صص 48-27قریشی، سید رضا (1396)، بررسی صلاحیت سازمان همکاری شانگهای و آثار حقوقی پیوستن ایران به آن، پایان نامه ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد صفا دشت، استاد راهنما: عبدالله عابدینیمرکز مطالعات ملس شورای اسلامی (1395)،بررسي جامع روابط دوجانبه ايران و چين، گزارش اردیبهشت ماه 1395، شماره 14825.مشیرزاده، حمیرا (1392)، تحول در نظریه های روابط بین المل . ل تهران: سمت، چاپ دهم.میرترابی، سعید ؛ قربانی شیخ نشین، ارسلان ؛ منوری، سید علی (1399)،ابتکار چندجانبه‌گرایی مالی و چالش نظم مالی بین‌المللی (2008-2019)، فصلنامه مطالعات اقتصاد سیاسی بین الملل پاییز و زمستان 1399، دوره سوم - شماره 2، صص 408-383هاشمی، محمدرضا (1394)، بررسی جایگاه آسیای مرکزی در روابط ایران و روسیه، پایان نامه دانشگاه فردوسی مشهد، استاد راهنما: سید احمد فاطمی نژادByun, W. (2021, jul 07). Retrieved from Chinese Views of Hegemony and Multilateralism in the Biden Era: https://theasanforum.org/chinese-views-of-hegemony-and-multilateralism-in-the-biden-era/Coco, O. (2020). Retrieved from Contemporary China and the “Harmonious” World Order in the Age of Globalization: https://brill.com/view/journals/cjgg/6/1/article-p1_2.xml?language=enDinic, L. (2022). Will the ‘BRICS-Plus’ Keep Growing? https://www.chinausfocus.com/finance-economy/will-the-brics-plus-keep-growingEcho-wall. (2020). Retrieved from CHINA AND THE WORLD: https://www.echo-wall.eu/china-and-world/off/many-sides-multilateralismFmprc. (2021). Retrieved from Let the Torch of Multilateralism Light up Humanity's Way Forward: https://www.fmprc.gov.cn/mfa_eng/wjdt_665385/zyjh_665391/202101/t20210125_678968.htmlFmprc2. (2021). Retrieved from Staying Open and Inclusive and Upholding Multilateralism: Toward a Community with a Shared Future for Mankind: https://www.fmprc.gov.cn/mfa_eng/wjdt_665385/zyjh_665391/202105/t20210526_9170548.htmlHUANG, Y. (2020, sep 10). Retrieved from China Is Hostage to a Rules-Based Multilateral System: https://carnegieendowment.org/2020/09/10/china-is-hostage-to-rules-based-multilateral-system-pub-82679Mfa(1399), بانک سرمایه گذاری زیر ساخت آسیاییhttps://economic.mfa.gov.ir/portal/newsview/592105Power.lowyinstitute. (2021). Retrieved from ECONOMIC RELATIONSHIPS: https://power.lowyinstitute.org/data/economic-relationships/Ying, F. (2021, may 06). Retrieved from How China Views Multilateralism: https://www.euractiv.com/section/eu-china/opinion/how-china-views-multilateralism/ 2 1 23 2023/10/24 ۱۴۰۲/۰۸/۰۲ حسین همتی حسین همتی چین، چندجانبه گرایی، شانگهای، بریکس، جاده ابریشم

تاثیر تحول مفهوم امنیت بر راهبرد سیاسی-اقتصادی چین در منطقه خلیج فارس تاثیر تحول مفهوم امنیت بر راهبرد سیاسی-اقتصادی چین در منطقه خلیج فارس 1 http://polir.ir/dp-9-1331-article 1 پس از فروپاشی نظام دو قطبی و تغییرات نظام بینالملل در عصر جهانی‌شدن ، بسیاری از مفاهیم روابط بین‌الملل، دستخوش تغییر و تحول معنا گردید. در این میان یکی از مفاهیم اساسی روابط بین‌الملل که دچار تحول معنا شد مفهوم امنیت می‌باشد ، به گونه ای که امنیت از حالت تک بعدی صرف نظامی به حالت چند بعدی همه جانبه، تغییر حالت یافت. تحول مفهوم امنیت، راهبرد سیاسی-اقتصادی بسیاری از قدرت‌های بزرگ از جمله چین در منطقه خلیج فارس را دستخوش تغییر و دگرگونی نموده است. در این نوشتار بر اساس عنوان مقاله تلاش شده است تا به این پرسش پاسخ داده شود که تحول مفهوم امنیت، چه تاثیری بر راهبرد سیاسی- اقتصادی چین در منطقه خلیج فارس بر جای گذاشته است؟ در پاسخ به این سوال، این فرضیه مورد مداقه و توجه قرار گرفته است که تحول مفهوم امنیت بر راهبرد سیاسی-اقتصادی چین در قالب گذار از امنیت تک بعدی نظامی به امنیت همه جانبه، موجب توجه چین به مؤلفه‌های متعدد امنیت از قبیل امنیت سیاسی، اقتصادی، نظامی و فرهنگی در منطقه خلیج فارس گردیده است. به منظور درک و استنباط دگرگونی راهبرد سیاسی-اقتصادی چین در منطقه ، چهار مقوله و موضوع مهم نقش و اهمیت انرژی در روابط چین با کشورهای منطقه خلیج فارس ، مبادلات تجاری چین با کشورهای منطقه خلیج فارس ، بررسی راهبرد سیاسی چین در منطقه خلیج فارس و اهمیت منطقه خلیج فارس برمبنای طرح کمربند راه، مورد مطالعه و بررسی قرارگرفته است. روش تحقیق در مقاله حاضر، روش توصیفی-تحلیلی می‌باشد. Knowledge of political interpretation Vol 5, No 16, Summer 2023 ppt 24-58 Received: 07, MAY, 2023 Accepted: 06, AUG, 2023 Analyzing the consequences of the evolution of the concept of security on China's foreign policy strategy in relation to the Islamic Republic of Iran Mehdi Salami Masha Allah Heydarpour Davoud Kayani Abstract Abstract: After the collapse of the bipolar system and the changes in the international system in the age of globalization, many concepts of international relations underwent changes and interpretations. In the meantime, one of the basic concepts of international relations that underwent a change in meaning is the concept of security, in such a way that security changed from a one-dimensional state of mere military to a comprehensive multi-dimensional state. The evolution of the concept of security has changed and transformed the political-economic strategy of many great powers, including China, in the Persian Gulf region. In this article, based on the title of the article, an attempt has been made to answer the question that the evolution of the concept of security has left an impact on China's political-economic strategy in the Persian Gulf region. In response to this question, this hypothesis has been studied and paid attention to, that the evolution of the concept of security on China's political-economic strategy in the form of a transition from one-dimensional military security to comprehensive security has caused China to pay attention to multiple components of security such as political security. , economic, military and cultural in the Persian Gulf region. In order to understand and infer the transformation of China's political-economic strategy in the region, four important categories and issues of the role and importance of energy in China's relations with the countries of the Persian Gulf region, China's commercial exchanges with the countries of the Persian Gulf region, the examination of China's political strategy in the Persian Gulf region and The importance of the Persian Gulf region has been studied and investigated based on the road belt plan. The research method in this article is descriptive-analytical. Key words: Evolution of the concept of security, political-economic strategy, Persian Gulf region, structural realism and the Belt and Road Initiative. PhD student of International Relations, Islamic Azad University, Qom branch,Iran1 Asdfghhhaa@yahoo.com Department of Political science (international relations), Qom Branch, Islamic Azad University,Qom, Iran ✉ Mashallah.heidarpour@gmail.com Department of Political science (international relations), Qom Branch, Islamic Azad University,Qom Iian D.kiani@gmail.com منابعابراهیمی فر، طاهره؛هدایتی، میر سعید(1394)، چین و شورای همکاری خلیج فارس پس از جنگ سرد؛ از قدرت اقتصادی تا نفوذ سیاسی،نشریه پژوهشنامه علوم سیاسی،شماره 39 ، صص 40 – 7ارغوانی پیرسلامی، فریبرز، پیران خو، سحر (1396)، جاده ابریشم نوین به مثابه راهبرد سیاست خارجی چین،فصلنامه روابط خارجی. شماره 9 ، صص 42-35ارغوانی پیرسلامی، فریبرز؛فروتن، فاطمه(1398)، تعاملات سعودی- چینی و پیامدهای آن برای امنیت ایران، نشریه روابط خارجی،شماره 41، صص 67-96القحطانی،خالد محمد (۲۰۲۰)،آیا عربستان از ابتکار «کمربند، راه» چین منتفع خواهد شد؟، مجله مدیریت و استراتژی، جلد ۱۱، شماره ۱.صص 1-6امامی، محمدعلی(1389)، تأثیر قدرت‌های بزرگ در منطقه خلیج فارس ،تهران: دفتر مطالعات سیاسی.حریری، مجید رضا(1399)، رئیس اتاق بازرگانی ایران و چین: واقعیت روابط اقتصادی ایران و چین باید روشن شود، ایران آنلاین، 26 فروردین ماهذوالفقاری، وحید(1395)، رفتارشناسی رأی‌دهی چین در شورای امنیت سازمان ملل: مورد ایران و افریقا ،نشریه روابط خارجی،شماره 32 ، صص 123-155رنجبر حقیقی، لادن(1399)، روابط اقتصادی چین و خلیج فارس تحت ابتکار کمربند و جاده،مجله دستاوردهای نوین در مطالعات علوم انسانی،سال سوم - شماره 34 ، 108 – 85زارع، محمد؛ هرمزي، پیوند(1390)، انرژي معضل استراتژیک چین،گزارش راهبردي مرکز تحقیقات استراتژیک، معاونت پژوهش هاي سیاست خارجی، شماره 366سریع القلم،محمود(1390)، مفهوم قدرت و عملکرد سیاست خارجی : مقایسه چین و ایران،فصلنامه روابط خارجی،سال سوم،شماره اول،بهار1390 ،صص49 -74 شاه‌محمدی، پریسا(1396)، چالش های سیاسی و امنیتی راهبرد چین برای جمهوری اسلامی ایران،فصلنامه آسیای مرکزی و قفقاز، 110شریعتی نیا مـحسن،( 1386)، سياست خاورميانه‌اى چين،فصلنامه سياست‌ خارجى‌،بـيست و يكم،شـماره 3.شریعتی نیا، محسن(1391)، عوامل تعیین‌کننده روابط ایران و چین، فصلنامه روابط خارجی، سال چهارم، شماره 2، تابستان، صص209-179شریعتی نیا، محسن(1395)، کمربند اقتصادی جاده ابریشم: زنجیره ارزش چین محور،فصلنامه روابط خارجی،صص85-113 کوهکن، علی رضا(1387)، روند توسعه چین بعد از 1976 ، نشریه ره‌آورد سیاسی،سال پنجم- شماره 20،صص 43-62میر رضوی فيروزه و احدى لفـوركى بـهزاد،(1383‌)،راهنماى‌ منطقه‌ و كشورهاى حوزه خليج‌فارس،تهران:موسسه فرهنگى مطالعات و تحقيقات بین‌المللی ابـرار مـعاصر تهران.میرشایمر، جان.(1390)، تراژدی سیاست قدرت‌های بزرگ ، ترجمه غلامعلی چگنی زاده،چاپ دوم، تهران: انتشارات وزارت امور خارجهوثوقی، سعید؛رستمی، امیرحسین؛یزدانی، عنایت الله(1397)، تأثیر قدرت‌یابی چین بر روابط و رقابت با آمریکا،نشریه پژوهش‌های روابط بین‌الملل، شماره 3،صص 7 – 38یزدانی، عنایت الله؛عبدی، منا(1400)، ابتکار کمربند- راه چین و منافع جمهوری اسلامی ایران،نشریه سیاست جهانی،شماره 36 ، صص 87 -130Berger, B and Schell, P. (2013) Toeing the Line, Drawing the Line: China and Iran’s Nuclear Ambitions. China Report, 49 (1), pp. 89-101. British Petroleum(BP),(June 2010), Statistical Review of World Energy(BP),(2010), “ Statistical Review of World Energy ” , London. Juane. Available at: www.bp.comChinese Ministry of Commerce (2011), "Oman’s Oil Exporting to China Increased by 43% last year", available at: http://om.mofcom.gov.cn/aarticle/jmxw/201102/20110207389952.html.China National Bureau of Statistics (2010), China statistical yearbook. Beijing: China Statistics Press.Fitzpatrick, Mark (2006) “Assessing Iran's Nuclear Programme”, Survival: Global Politics and Strategy, 48:3, 5-26.(IEA),(2009), “ Natural Gas in China, Market Evolution and Strategy”, IEA/ OECD,Paris.Kellner, Thierry (2012), The GCC State of the Persian Gulf and Asia Energy Relation, France: Ifri.Madsen, Richard(2003), "The Prospects for Political reform in China: Religious and Political Expression", Council on East Asian Studies, University of California, San Diego (http://www.ciaonet.org/wps/mar08/mar08.pdf).Mearsheimer, J. J. (2010). The Gathering Storm: China's Challenge to US Power in Asia, The Chinese Journal of International Politics, 3(4), 381-396Mo, CHEN (2011) , "Exploring Economic Relations between China and the GCC States", Journal of Middle Eastern and Islamic Studies (in Asia), Vol. 5, No.884.Sharan, Viva; Thiher, Nicole (2012), "Oil Supply Routes in the Asia Pacific: China’s StrategicCalculations", Observer Reshearch Foundation, Occasional Paper, No.24, Septamber 2011.Zakaria , Farid . 2013 . The Future OF Freedom , New York : W.W.NortonZhao, Suisheng(2003), "Political Liberalization without Democratization: Pan Wei’s proposal for political reform", Journal of Contemporary China, Vol. 35, No.12, pp. 333–355.Zhenqiang, Pan (2010), "China and Middle East", in: China’s Growing Role In the Middle East: Implications for the Region and Beyond, Edited by: Abdulaziz sager and Geoffrey Kemp,Washengton DC:The Nixon Center 2 24 57 2023/09/28 ۱۴۰۲/۰۷/۰۶ مهدی سلامی ماشاالله حیدر پور داوود کیانی، مهدی سلامی تحول مفهوم امنیت، راهبرد سیاسی-اقتصادی، منطقه خلیج فارس، واقع‌گرایی ساختاری و طرح کمربند-راه

اهداف چین از میانجیگری بین ایران و عربستان اهداف چین از میانجیگری بین ایران و عربستان 1 http://polir.ir/dp-9-1344-article 1 یکی از اقدامات سیاست خارجی کشورها میانجیگری است. در نظام روابط بین‌الملل کشوری که از قدرت میانجیگری برخوردار باشد نشان میدهد که دارای وزن سیاسی قوی است. از ویژگی سیاست خارجی چین این است که این کشور نه تنها دارای وزن اقتصادی قابل توجهی در نظام بین‌الملل است بلکه تلاش داشته است تا وزن سیاسی خود را به طرق مختلف افزایش دهد. یکی از این اقدامات میانجیگری بین ایران و عربستان است. در این پژوهش تلاش خواهد شد تا به اهداف سیاست خارجی چین برای انجام این میانجیگری پرداخته شود. یافته‌ها نشان میدهد که چین بادر نظر گرفتن جایگاه و قدرت ایران و عربستان در منطقه غرب آسیا تلاش داشته است تا با میانجیگری خود اولاً به ثبات و امنیت منطقه و تضمین امنیت انرژی خود مبادرت ورزد به علاوه نشان دادن وزن سیاسی و نفوذ خود در منطقه، قدرت‌نمایی در برابر آمریکا و همچنین توسعه روابط سیاسی در کنار اقتصادی در منطقه خلیج فارس را به دست آورد. Knowledge of political interpretation Vol 5, No 16, Summer 2023 ppt 59-77 Received: 05, MAY, 2023 Accepted: 06, AUG, 2023 China's goals of mediating between Iran and Saudi Arabia Hadi zoka dadgostar Reza Jalali Abstract One of the foreign policy actions of countries is mediation. In the system of international relations, a country that has the power of mediation shows that it has a strong political weight. One of the characteristics of China's foreign policy is that this country not only has a significant economic weight in the international system, but it has also tried to increase its political weight in various ways. One of these ways is mediation between Iran and Saudi Arabia. This study attempts to examine China's foreign policy objectives in mediating between Iran and Saudi Arabia. The findings show that given the position and power of Iran and Saudi Arabia in the West Asian region, China has tried to mediate the stability and security of the region and ensure its energy security, in addition to demonstrating its political weight and influence in the region. It has gained power in front of the US and also the development of political and economic relations in the Persian Gulf region. Keywords: China, Foreign Policy, Mediation, Iran, Saudi Arabia منابع آقا علیخانی، مهدی (1390)، بررسی روابط اتحادیه اروپا و شورای همکاری خلیج‌فارس از منظر امنیت انرژی و تأثیر آن بر ایران، فصلنامه علوم سیاسی، شماره 18، صص 75-45 رسولی ثانی آبادی، الهام(1400)، نظریه، فرا نظریه و مفاهیم در روابط بین‌الملل، نشر پژوهشکده مطالعات راهبردی زیبا کلام، صادق؛ گودرزی، مهناز،(1392)، " امنیت انرژی و سیاست درهای باز تاجیکستان: جایگاه ایران در روابط اقتصادی- تجاری تاجیکستان"، فصلنامه مطالعات اوراسیای مرکزی، سال ششم، شماره 12، صص 94-75. طیب، علیرضا؛ بزرگی، وحید (1383)، مطالعات امنیتی نوین، نشر مطالعات راهبردی فرنیان، اصغر؛ شبانی، حلیمه (1401)، بررسی اهمیت جاده ابریشم در سیاست خارجی چین ، فصلنامه دانش تفسیر سیاسی، سال چهارم، شماره 11، بهار 1401، صص 48-27 قوام، سید عبدالعلی (1394)، روابط بین الملل نظریه ها و رویکردها، نشر سمت واعظی، محمود (۱۳۸۶). میانجی‌گری در نظریه و عمل، نشر مرکز تحقیقات استراتژیک، تهران، ایران. Atlanticcouncilc. (2023). Experts react: Iran and Saudi Arabia just agreed to restore relations, with help from China. Here’s what that means for the Middle East and the world: https://www.atlanticcouncil.org/blogs/new-atlanticist/experts-react/experts-react-iran-and-saudi-arabia-just-agreed-to-restore-relations-with-help-from-china-heres-what-that-means-for-the-middle-east-and-the-world/ ELdoh, M. (2023). Is Iran a Reliable Middle East Peace Partner?: https://www.geopoliticalmonitor.com/is-iran-a-reliable-middle-east-peace-partner/ Aboudouh, A. (2023). Retrieved from China’s mediation between Saudi and Iran is no cause for panic in Washington: https://www.atlanticcouncil.org/blogs/menasource/chinas-mediation-between-saudi-and-iran-is-no-cause-for-panic-in-washington/ Gadzo, M. (2023). Retrieved from ‘Changing global order’: China’s hand in the Iran-Saudi deal: https://www.aljazeera.com/news/2023/3/11/changing-global-order-china-restores-ties-with-iran-and-saudi Haghirian, M., & Scita, J. (2023). Retrieved from The Broader Context Behind China’s Mediation Between Iran and Saudi Arabia: https://thediplomat.com/2023/03/the-broader-context-behind-chinas-mediation-between-iran-and-saudi-arabia/ indonesia.mfa (1402), توافق ایران و عربستان سعودی برای صلح https://indonesia.mfa.gov.ir/portal/newsview/716451 Jash, A. (2023). Retrieved from Saudi-Iran Deal: A Test Case of China’s Role as an International Mediator: https://gjia.georgetown.edu/2023/06/23/saudi-iran-deal-a-test-case-of-chinas-role-as-an-international-mediator/ Pis. (2023). Retrieved from Mediation between Iran and Saudi Arabia: change in China's activism: pis.ir/en/subjectview/722290/mediation-between-iran-and-saudi-arabia-change-in-chinas-activism 2 59 77 2023/09/17 ۱۴۰۲/۰۶/۲۶ هادی ذکاء دادگستر رضا جلالی هادی ذکاء چین، سیاست خارجی، میانجیگری، ایران، عربستان

بررسی مقایسه‌ای جایگاه جامعه مدنی پس از انقلاب تونس و مصر بررسی مقایسه‌ای جایگاه جامعه مدنی پس از انقلاب تونس و مصر 1 http://polir.ir/dp-9-1345-article 1 خیزش‌های مردمی که در اواخر سال 2010 در تونس شروع شد و بزودی چندین کشور عربی را هم در برگرفت، سبب دگروگونی عظیمی در ساختار این کشورها شد. تونس و مصر که در کانون این اعترضات قرار داشتند، با حکومت‌های مادام العمری زین العابدین بن علی و حسنی مبارک خداحافظی کرده و مسیر جدیدی پیش روی جامعه و حکمرانی در این دو کشور ایجاد شد. این پژوهش درصدد بررسی نقش جامعه مدنی در دوران پس از انقلاب در تونس و مصر است و می‌کوشد به این پرسش پاسخ دهد که چگونه می‌توان کاکرد جامعه مدنی در این دو کشور را با هم مقایسه کرد؟ در این پژوهش از روش توصیفی-تحلیلی و نظریه جامعه مدنی هابرماس بهره گرفته شد. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که از لحاظ تاریخی جامعه مدنی هم در تونس و هم در مصر دارای یک پویایی نسبی بوده است، با این حال، ریشه‌های جامعه مدنی در تونس عمیق‌تر از مصر است. در دوران بعد از انقلاب، جامعه مدنی تونس نقش میانجی و حل اختلاف میان گروه‌های سیاسی را ایفا کرد، به علاوه در بحران‌های ایجاد شده برای تونس، این جامعه مدنی از انسجام و استحکام لازم برای حل مشکلات برخوردار بود. اما جامعه مدنی در مصرِ پس از انقلاب، به یک طرف منازعه تبدیل شد و با تثبیت جنبش تمرد، فرصت مطلوبی برای کودتای نظامیان ایجاد کرد. به علاوه برخلاف تونس، جامعه مدنی چه قبل از کودتای سال 2013 و چه بعد از کودتا، دچار پراکندگی و عدم انسجام بود. A comparative study of the position of civil society after the Tunisian and Egyptian revolutions Abstract The popular uprisings that started in Tunisia at the end of 2010 and soon spread to several Arab countries caused a huge change in the structure of these countries. Tunisia and Egypt, which were at the center of these protests, said goodbye to the lifetime governments of Zain al-Abidin bin Ali and Hosni Mubarak, and a new path for society and governance was created in these two countries. This research aims to investigate the role of civil society in the post-revolution era in Tunisia and Egypt and tries to answer the question of how to compare the functioning of civil society in these two countries. In this research, descriptive-analytical method and Habermas' theory of civil society were used. The findings of the research show that historically, civil society in both Tunisia and Egypt has had a relative dynamic, however, the roots of civil society in Tunisia are deeper than in Egypt. In the post-revolution era, Tunisian civil society played the role of mediator and resolution of differences between political groups, and in the crises created for Tunisia, this civil society had the necessary cohesion and strength to solve problems. But the civil society in post-revolutionary Egypt became a side of the conflict and by consolidating the rebellion movement, it created a favorable opportunity for a military coup. In addition, unlike Tunisia, civil society was fragmented and incoherent both before and after the 2013 coup. Keywords: civil society, Tunisian revolution, Egyptian revolution, Arab spring, army منابع بی‌زبان، علیرضا. (1394). تحلیل تطبیقی موانع گذار به دموکراسی در خاورمیانه، «فصلنامه علوم اجتماعی»، شماره 78، پاییز، صص297-249. پورحسن، ناصر. (1395). دولت عمیق نظامیان و کودتای جامعه مدنی (با تاکید بر تحولات سال های 2015-2011)، «فصلنامه مطالعات سیاسی جهان اسلام»، شماره 18، تابستان، صص73-54. تقوی، سید محمد علی. (1396). ریشه‌های بهار عربی و دومینوی فروپاشی رژیم های عرب (تعیین کنندگی عوامل کوتاه مدت و نقش مدیریت سیاسی)، «فصلنامه دولت پژوهی»، شماره 11، پاییز، صص 26-1. هني‌بوش، ريموند، 1382، «مقايسه سياست آزاد سازي اقتصادي در مصر و سوريه» در اقتصاد سياسي گـذار در خـاورميانه، ويراسـته حکيميان و مشاور، ترجمه عباس حاتمي، تهران، کوير. اوتـاري، مـارينا، 1386، گذار به دموکراسي‌ يا‌ شبه اقتدارگرايي‌، ترجمه‌ سعيد‌ ميرترابي، تهران، نشر قومس‌. ابوطالبي‌، فرنوش‌، 1390، «بررسي نقش جامعه‌ مدني‌ در تحولات اخير خاورميانه»، مرکز بين‌المللي مطالعات صلح ـ IPSC ، در: http://peace-ipsc.org/fa حاتمی، عباس، علی، امیدوار و رشیدی علویجه (1393). بررسی تطبیقی تأثیر نوع جامعه مدنی بر نوع گذار در انقلاب‌های تونس، مصر و لیبی، «فصلنامه مطالعات انقلاب اسلامی»، شماره 38، صص 140-123. حضرت‌پور، سعیده. (1392). «انقلاب در عصر پسا انقلاب (مطالعه موردی انقلاب در کشورهای تونس و مصر)»، تهران: راشدین. ربیعی، کامران. (1397). تبیین شرایط بهار عربی در زمینه‌های فروپاشی رژیم‌های سیاسی تونس و مصر، «فصلنامه دولت پژوهی، مجله دانشگاه حقوق و علوم سیاسی»، شماره 14، تابستان، صص36-1. سبزه‌ای، محمدتقی. (1390). جامعه مدنی از نگاه هابرماس، مجموعه مقالات در «همایش علمی سالانه دانشگاه رازی». مـورفي، اما، (1383)، اصلاحات اقتصادي و دولت در تونس، در اقتصاد سياسي گذار در خـاورميانه، ويراسـته حکيميان و مشاور، ترجمه عباس حاتمي، تهران، کوير‌. سلطانی، محمد و سارمند، بهاره. (1392). از انقلاب تا کودتا: مناسبات نظامی – مدنی در مصر جدید «پژوهش های سیاسی جهان اسلام»، شماره 3، پائیز، صص 105 – 123. شهابي، سهراب و عباسي ، فهيمه. (1392). مسير دشوار دموكراسي در مصر: چالش هاي گذار همزمان پس از سقوط مبارك»، «فصلنامه روابط خارجي»، سال پنجم، شماره 4، صص 28-7. عربشاهی، محمد. (1397). « تونس ـ گذار از اتوکراسی به دموکراسی»، تهران: نارون. مجیدی، حسن و رحیمی نیا، محسن. (1394). بررسي فرایند گذار به دموكراسی در تونس، «فصلنامه مطالعات سیاسی جهان اسلام»، شماره 14، تابستان، صص 142-121. نبوی، سید عبدالامیر و رحیمی، مریم. (1395). تغییر فرهنگ سیاسی شبه مدرن و تحولات خاورمیانه عربی؛ مخاطرات پیشرو: مطالعه موردي مصر، «فصلنامه پژوهشهاي راهبردي سیاست»، شماره 19، زمستان، صص216-186. شافعی، بدرحسن. (1398). مصر و کش‌وقوس جامعه مدنی با نخبگان نظامی، ترجمه خبرگزاری ایرنا، موجود در: https://www.irna.ir/news/83692575/ اتاوی، مارینا. (1393). «بهار عربی در تونس نه بازنده داشت و نه برنده»، ترجمه طلا تسلیمی، بازیابی شده از : http://irdiplomacy.ir/fa/page/1942314/ مهدی نوربخش (2019). تونس و مصر؛ تجربه موفقیت تعامل گرایی و شکست تقابل گرایی، موجود در: http://mihan.net/1397/11/16/1719/ -Ahmed, Nahla Mahmoud, 2011, "The Civil Society and Democracy in Gulf and Magreb Countries", Faculty of Economic and Political Science, Cairo University. -Lisa, A., 2011, "Demystifying the Arab Spring: Parsing the Differences between Tunisia, Egypt and Libya", Foreign Affairs, Vol.90, No3. -Hopmann, Terrence & L.William Zartman, 2012, Tunisia: Understanding conflict 2012, School for Advanced International Studies, John Hopkins University. -Bajzíková,K, 2012, "Civil Society Needs Assessment in Tunisia", Final Report, PDCS. -Ajala and others.(2013). Civil Society IN Transition: Facing Current Challenges IN Tunisia AND Egypt, Graduate Instityte of, International AND Development Studier.April, PP. 132-136. -Hassan, Hamdy A., 2011, "Civil Society in Egypt Under the Mubarak Regime", Afro Asian Journal of Social Science, Vol.2, No.2.2, Quarter II. -Al-Khulidi, Ali.(2016). The Role of Civil Society in Transitional Justice in Tunisia, University of Carthage Faculty of Legal, Political and Social Sciences, Availableat: bitstreams/0ec8fd02-5b48-436b-9844-b44c940d598f/content. -Angrist, M. P. (2013). Understanding the Success of Mass Civic Protest in Tunisia. Mid East J The Middle East Journal, 67(4), 547-564. Availableat: https://www.google.com/search?client=firefox-b- -Cavatorta, Francesco.(2012). Arab Spring: The Awakening of Civil Society. A General Overview, The Awakening of the Civil Society in the Mediterranean, Dublin City University,pp 75-81. -Diamond, Larry, and Marc F. Plattner, eds. Democratization and Authoritarianism in the Arab World. JHU Press, 2014. -Edwards, M. (2004). Civil Society. Cambridge: Polity -Mezghanni, S. S. (2014). Reinforcing citizenship through civil society and media partnerships: The case of community radios. The Journal of North African Studies, 19(5), 690. -Plaetzer,Niklas( 2014).Civil Society AS Domesticaton:Egyptian AND Tunisian UP Rising Beyond Liberal Transitology,Journal OF International A Ffairs,Vol.68.NO.1,Fall/Winter,PP.255-265. -Refle, Jan-Erik.(2016). Tunisian civil society and its international links, Conference: The European Workshops in International, available at: https://www.researchgate.net/publication/301771112_Tunisian_civil_society_and_its_international_links. -Transition, International Alert.Landon SW99AP,United King dom, ISBN: 978-1-909578-01-2. -Kéfi, Ridha.(2015), Tunisia: Civil Society, the Driving Force behind the Democratic Transition, available at: https://www.iemed.org/publication/tunisia-civil-society-the-driving-force-behind-the-democratic-transition/ -Bellin, Eva.(2020). Explaining democratic divergence: Why Tunisia has succeeded and Egypt has failed, available at: https://pomeps.org/explaining-democratic-divergence. 2 78 102 2023/08/21 ۱۴۰۲/۰۵/۳۰ محمد ترابی ، حامد علیزاده محمد ترابی جامعه مدنی، انقلاب تونس، انقلاب مصر، بهار عربی، ارتش

بررسی نقش سیاسی امنیتی شبکه‌های اجتماعی مجازی واتساپ اینستاگرام و تأثیر آن بر امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران در سال 1398 بررسی نقش سیاسی امنیتی شبکه‌های اجتماعی مجازی واتساپ اینستاگرام و تأثیر آن بر امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران در سال 1398 1 http://polir.ir/dp-9-1347-article 1 در سال¬های اخیر توسعه فناوری‌های جدید ارتباطی موجب تحولات گوناگونی در زندگی بشر شده و روزبه‌روز بر اثرات آن افزوده می‌شود. در حال حاضر شبکه‌های اجتماعی مجازی به‌عنوان ستون فقرات فناوری‌های نوین اطلاعاتی و ارتباطی در شکل‌گیری این فرایند نوین و ظهور فضاهای جدید اقتصادی، فرهنگی، سیاسی- امنیتی و اجتماعی نقش اساسی دارند. مسئله نقش این شبکه‌ها بر ثبات سیاسی – امنیتی و الگوی ارتباطات اجتماعی جوامع، تبدیل به دغدغه جدی اغلب کشورها شده است. واتساپ و اینستاگرام به دلیل راحتی استفاده، امکان ارتباط زنده، امکان بهره‌برداری راحت همه کاربران موردعلاقه بیشتر استفاده‌کنندگان از شبکه‌های اجتماعی می‌باشند. شناسایی نقش سیاسی – امنیتی شبکه‌های اجتماعی مبتنی بر اینترنت و تلفن همراه (واتساپ، اینستاگرام) و تأثیر آن‌ها بر امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران در سال 1398" هدف اصلی این پژوهش بوده که در قالب سؤال اصلی نقش سیاسی – امنیتی شبکه‌های اجتماعی مجازی (واتساپ، اینستاگرام) و تأثیر آن بر امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران چیست؟« مطرح‌شده است. فرضیه مور نظر نیز آن است که » شبکه‌های اجتماعی با توجه ‌به کارکردهای مختلف و متنوع منفی که علیه امنیت ملی ایران دارند تهدیدات سیاسی – امنیتی برای جمهوری اسلامی ایران در پی‌دارند و منجر به بروز چالش امنیتی در سال 1398 در ایران شدند. روش پژوهش حاضر روش تحلیل محتوای کیفی و جامعه آماری آن را صاحب‌نظران و کارشناسان خبره حوزه امنیت و فضای مجازی تشکیل داده‌اند. حجم نمونه در گروه مذکور بر اساس اشباع مقوله‌ها و اطلاعات شناسایی‌شده 170 نفر بود Knowledge of political interpretation Vol 5, No 16, Summer 2023 ppt 103-136 Received: 07, MAY, 2023 Accepted: 06, AUG, 2023 Investigating the political-security role of virtual social networks (WhatsApp, Instagram) and its impact on the national security of the Islamic Republic of Iran in 2018 Reza Parizad Mostafa Valipoor Abstract In recent years, the development of new communication technologies has caused various changes in human life and its effects are increasing day by day. At present, virtual social networks as the backbone of new information and communication technologies play an essential role in the formation of this new process and the emergence of new economic, cultural, political-security and social spaces. The issue of the role of these networks on the political-security stability and social communication pattern of societies has become a serious concern of most countries. WhatsApp and Instagram are the favorite of most users of social networks due to the ease of use, the possibility of live communication, and the possibility of convenient use by all users. Identifying the political-security role of social networks based on the Internet and mobile phones (WhatsApp, Instagram) and their impact on the national security of the Islamic Republic of Iran in 2018" was the main goal of this research, which in the form of the main question of the political-security role of virtual social networks (WhatsApp) , Instagram) and what is its effect on the national security of the Islamic Republic of Iran?" has been proposed. Mor Nazar's hypothesis is also that "social networks are political-security threats to the Islamic Republic of Iran due to the various negative functions they have against the national security of Iran. and led to the emergence of security challenges in Iran in 2018. The present research method is the qualitative content analysis method and its statistical population is made up of experts and experts in the field of security and virtual space. The sample size in the mentioned group is based on the saturation of categories and information. 170 people were identified. Keywords: cyberspace, national security, social networks. منابع ابراهیمی فر، طاهره و يعقوبي فر حامد، (1393)، تأثير شبکه‌های اجتمـاعي بـر افكـار عمـومي- بررسي موردي انتخابات رياست جمهوري سال، 1388 فصلنامه علمي- تخصصي دانش انتظـامي پليس پايتخت، سال هفتم، شماره، 1 بهار. 12تا25 افتخاري، اصغر، (1377)، امنيت ملي: رهيافت¬ها و آثار، فصلنامه مطالعات راهبردي، شماره 2. 11تا 20 احمدی، یعقوب، علی پور، پروین، بهار(1398)، شبکه‌های مجازی، گزینش عقلانی و مشارکت سیاسی آنلاین، مطالعات و تحقیقات اجتماعی در ایران، دوره 8، شماره 1. 16تا30 افتخاري، اصغر، (1392)، امنيت اجتماعي شده، تهران: پژوهشگاه علوم انساني و مطالعات فرهنگي. اكرمي فر، سيد علي، (1381)، كارآفريني در عصـر اطلاعـات و ارتباطـات، دفتـر همکاری‌های فن‌آوری رياست جمهوري. بختياري، حسين و صالح نیا، علي (1397)، اولویت‌بندی تهديـدات امنيـت ملـي جمهـوري اسلامي ايران با روش تحليل سلسله مراتبي، « AHP فصلنامه مطالعات راهبـردي سیاست‌گذاری عمومي، دوره، 8 شماره، 27 تابستان.54تا 88 بخشي، عبدالله، (1395)، اطلاعات و امنيت در كتاب و سنت. تهـران: مؤسسه چـاپ و انتشـارات دانشکده اطلاعات. بوزان، باري، (1378)، مردم، دولت‌ها و هراس، ترجمه: پژوهشكده مطالعـات راهبـردي، تهـران: انتشارات پژوهشكده مطالعات راهبردي. پاک‌نهاد، سید محسن(1395)، فضای مجازی، تهران، انتشارات اندیشه بنیان. تیموتی مک کالو، ریچارد جانسون،(1395)، جنگ ترکیبی، ترجمه احمد الهیاری و گروه مترجمین، تهران، دانشگاه فرماندهی و ستاد ارتش. جهان تیغ، بشیر(1400)، نسل ما (عملیات روانی در فضای مجازی)، تهران، انتشارات نسل روشن. حسيني، حسين (1393)، واكاوي نقش و كاركرد شبکه‌های اجتماعي مجازي در حوادث انتخابات سـال 1388 جمهوري اسلامي ايران، فصلنامه علمي - پژوهشي آفاق امنيت، سال هفتم، شماره،24 پاييز.42تا60 حسيني، حسين (1390)، جنگ نرم و شبکه‌های اجتماعي مجازي « قابل‌دسترسی در migna.ir، 36تا50 حیدری، سعید، بیگی، علی(1398)، تأثیر فضای مجازی بر امنیت از منظر حقوقی، اجتماعی، سیاسی و نظامی، تهران، انتشارات فانوس دنیا. خانيكي، هادي و بابايي، محمـود، (1390)، فضـاي سـايبر و شبکه‌های اجتمـاعي؛ مفهـوم و كاركردها، فصلنامه انجمن ايراني مطالعات جامعه اطلاعاتي، دوره اول، شماره.1، 56تا66 خانيكي، هادي و ديگران، (1392)، كنشگري و قدرت در شبکه‌های اجتماعي مجازي « فصـلنامه علوم اجتماعي، شماره 61. 32تا50 دهخدا، علي¬اكبر، (1377)، لغت¬نامه دهخدا، تهران: دانشگاه تهران. ساروخاني، باقر، (1383)، انديشه¬هاي بنيادين علم ارتباطات، تهران: نشر خجسته. رشید زاده، فتح ا...، رمضان زاده، مجتبی، زارعی نژاد، حسین،1398، فراتر از جنگ (دفتر یکم، کلیات فضای مجازی) تهران، انتشارات فن‌آوری اطلاعات ارتش ج ا ایران سلطانی نژاد و ديگـران »(1392)، تأثير فن‌آوری اطلاعات و ارتباطات بر امنيت ملـي جمهوری اسلامی ايران در دهه 1380»، پژوهشنامه علوم سياسي، سال هشتم، شماره دوم، بهار. 14تا26 ضیایی پرور، حمید، ساعدی، طاهره، 1395، شبکه‌های اجتماعی مجازی (فرصت‌ها و تهدیدها)، تهران، انتشارات سیمای شرق. عالمي، حمزه (1391)، نقش شبکه‌های اجتمـاعي مجـازي در جنـگ نـرم، فصـلنامه مطالعـات سياسي روز، سال يازدهم، شماره 44، 45 و 46 تابستان، پاييز و زمستان.36تا46 عصاريان نژاد، حسين، (1378)، جوششي بر امنيت ملي، تهران: دانشكده علوم و فنون فارابي. عميد، حسن، (1379)، فرهنگ عميد، تهران: مؤسسه اميركبير. قاسمي، وحيد و همكاران، (1392)، تعامل در فضاي مجازي شبکه‌های اجتمـاعي اينترنتـي و تأثير آن بر هويت ديني جوانان؛ مطالعه موردي فیس‌بوک و جوانان شهر اصـفهان، دو فصلنامه علمي پژوهشي دين و ارتباطات، سال نوزدهم، شماره دوم، پاييز و زمستان ، 12تا22 كاستلز، مانوئل، (1380)، عصر اطلاعات: اقتصاد، جامعه و فرهنگ، ترجمه: احد كاظمي، علی‌اصغر، (1352)، روابط بین‌الملل در تئوري و عمل، تهران: قومس. گيبينز، جان آر و بو ريمر، (1381)، سياست پست‌مدرنیته؛ درآمدي بـر فرهنـگ و سياسـت معاصر، ترجمه: منصور انصاري، تهران: انتشارات گام نو. ماندل، رابرت، (1377)، چهره متغير امنيت ملي، تهران: پژوهشگاه مطالعات راهبردي. محمدعلی رجبی، 1398، آسیب‌های فضای مجازی، تهران، انتشارات پشتیبان. مصلحی نیک، فائزه، حاجیانی، ابراهیم ، 1396، بررسی تأثیر فضای مجازی بر همدلی اجتماعی دانشجویان، راهبرد اجتماعی – فرهنگی، شماره 22، دوره 6. 79تا89 معمار، ثريا و همكاران (1391)، شبکه‌های اجتماعي مجازي و بحران هويت با تأكيد بـر بحـران هويتي ايران، فصلنامه علمي- پژوهشي مطالعات و تحقيقات اجتماعي در ايران، دوره اول، شماره 6. 86تا 100 معين، محمد، (1363)، فرهنگ فارسي، تهران، انتشارات امیرکبیر. مك كوايل، دنيس، (1388)، درآمدي بر نظريه ارتباطات اجتماعي، ترجمه: پرويز اجلالي، تهران: نشر دفتر مطالعات و برنامه¬ريزي رسانه‌ها. مهانیان، علیرضا، مجردی، سعید، تابستان (1393)، راهبردهای ج ا ا در قبال شبکه‌های اجتماعی مجازی در جنگ آینده، دوره 12، شماره 46. 24تا38 مهدوی، مجتبی، 1392، فضای سایبری به‌مثابه حوزه قدرت، ماهنامه اندیشه پویا،21تا 39 مهدی زاده، تورج و آمون، مصطفي، (1393)، مباني شبکه‌های اجتماعي، انتشارات: محقق اردبيلي. نشر موعود عصر، 1396، دشمنان آنلاین، مسئولان آفلاین، تهران. یان ورنر مولر(1396)، پوپولیسم چیست؟ ترجمه بابک واحد 1396، تهران، نشر بیدگل. يوسفي، جعفر و روشني، مرتضـي، (1395)، استفاده اطلاعـاتي جريـان تكفيـر از شبکه‌های اجتماعي مجازي، مجموعه 13- عبدالرحمانی، رضا، حسین پور، جعفر، جباری، میثم، 1400، بررسی رابطه کاربری پیام‌های فضای مجازی با گرایش به اغتشاشات، فصلنامه علمی امنیت ملی، سال یازدهم، شماره چهلم. 71تا89 .Course documents. 1989. National Defence College of Canada. Kingston. Dumbrell, J. (2007), The Bush Administration, US Public Diplomacy and Iran, Working Paper. Durham University, School of Government and International Affairs. .Ellison, N. B. and D. M. Boyd (2007). "Social Network Sites: Definition, History and Scholarship", Journal of Computer-Mediated Communication. .Louw, Michael H.H. 1978. National Security. Pretoria: ISSUniversity of Pretoria. Wolfers, Arnold. 1962. Discord and Collaboration. Baltimore Johns Hopkins UniversityPres 2 103 136 2023/08/19 ۱۴۰۲/۰۵/۲۸ رضا پریزاد مصطفی ولی پور رضا پریزاد فضای مجازی، امنیت ملی، شبکه‌های اجتماعی.

منطق روابط جمهوری اسلامی ایران و جمهوری خلق چین در دوران معاصر با رویکرد فرهنگی منطق روابط جمهوری اسلامی ایران و جمهوری خلق چین در دوران معاصر با رویکرد فرهنگی 1 http://polir.ir/dp-9-1356-article 1 روابط جمهوری اسلامی ایران و جمهوری خلق چین در طول تاریخ کهن تا به دوران معاصر همواره روابطی به‌دوراز تنش بوده و امروز نیز ظرفیت‌های متنوع جهانی سیاسی، اقتصادی و فرهنگی چین و موازی با آن توانمندی‌های منطقه‌ای ایران ایجاب می‌کند که دو کشور روابط خود را در سطح راهبردی تعریف و دنبال کنند. در ادوار تاریخ روابط فرهنگی و تمدنی این دو کشور به‌طور طبیعی به‌موازات حوزه‌های هنری و اقتصادی بسط پیداکرده و همچنین دادوستدهای بازرگانی از تعاملات نخستین هیئت‌های ایرانی و چینی با یکدیگر در بیش از 2000 سال پیش تاکنون ادامه داشته است. همچنین در دوران معاصر بخش قابل‌توجه و اولویت نخست چین در قبال ایران روابط مبتنی بر تأمین انرژی است و ایران نیز به چین به‌مثابه یک شریک تجاری قدرتمند نگاه می‌کند که می‌توان با توجه به ظرفیت‌های فرهنگی دو کشور و بازخوانی روابط تمدنی آن سطح و عمق روابط را گسترش داده و تعمیق بخشید. لذا در این مقاله سعی داریم تا منطق روابط جمهوری اسلامی ایران و جمهوری خلق چین را با رویکرد فرهنگی، با توجه به تاریخ مناسبات ایران و چین و نیز روند چین شناسی در ایران و متقابلاً ایران‌شناسی در چین موردبررسی قرار دهیم. سؤال پژوهش این است که منطق روابط جمهوری اسلامی ایران و جمهوری خلق چین در دوران معاصر؛ با رویکرد فرهنگی چیست؟ یافته‌ها نشان می‌دهد که دو کشور ایران و چین سابقه همکاری فرهنگی داشته به‌علاوه ازنظر اجتماعی و ارزش‌های بین‌المللی دارای اشتراکات فرهنگی هستند. قابل‌ذکر است که مقاله به روش توصیفی و تحلیلی گردآوری‌شده و استدلال و نتایج ارائه‌شده در این مقاله بر اساس چارچوب نظری سازه‌انگاری تنظیم و ارائه‌شده است.Knowledge of political interpretationVol 5, No 16, Summer 2023 ppt 137-165 Received: 07, MAY, 2023 Accepted: 06, AUG, 2023The Logic of Contemporary Relations between the Islamic Republic of Iran and the People's Republic of China; With a Cultural Approach Hadi Haghparast Mohsen Eslami AbstractThe relations between the Islamic Republic of Iran and the People's Republic of China have always been far from tension throughout the ancient history to the modern era, and today, China's diverse global political, economic and cultural capabilities, parallel to Iran's regional capabilities, require the two countries to define and follow their relations on a strategic level. Throughout history, the cultural and civilisational relations of the two countries have naturally developed in parallel with the artistic and economic fields, and trade transactions have continued since the first Iranian and Chinese delegations interacted with each other more than 2000 years ago. Also in the present era, China's first and foremost priority for Iran is the relationship based on energy supply, and Iran also looks at China as a powerful business partner, which can be seen by considering the cultural capacities of the two countries and re-reading the civilisational relations. It has broadened and deepened the level and depth of relations. Therefore, in this article, we try to examine the logic of relations between the Islamic Republic of Iran and the People's Republic of China through a cultural approach, taking into account the history of relations between Iran and China, as well as the process of Chinese studies in Iran and vice versa, Iranian studies in China. The research question is that the logic of relations between the Islamic Republic of Iran and the People's Republic of China in the contemporary era; What is with a cultural approach? The findings show that the two countries of Iran and China have a history of cultural cooperation, in addition to sharing social and international values. It should be noted that the article was compiled in a descriptive and analytical manner, and the arguments and findings presented in this article were prepared and presented based on the theoretical framework of constructivism.Keywords: Iran, China, foreign relations, cultural diplomacy, history of civilisation. منابع آذری، علاءالدین (1367). تاریخ روابط ایران و چین، تهران: امیرکبیر. ارغوانی پیرسلامی، فریبرز (1394). درآمدی بر روابط راهبردی چین و ایران، تهران: نشر مخاطب. اصلانی، عباس (1401). روابط فرهنگی و مردمی بین ایران و چین؛ مسیر پیش رو: خبرگزاری ایرنا انوری، حمیدرضا و مرتضی رحمانی موحد (1388). سازمان همکاری شانگهای، تهران: دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی. بی‌نیاز، علی (1394). «تأثیر توافق هسته‌ای بر روابط ایران و چین»، کتاب چشم انداز روابط ایران و چین، ابرار معاصر تهران: شماره اول. بیلیس و اسمیت (1383). جهانی‌شدن سیاست؛ روابط بین‌الملل در عصر نوین، ترجمه ابوالقاسم راه چمنی و دیگران، جلد دوم، تهران: موسسه فرهنگی مطالعات و تحقیقات بین‌المللی ابرار معاصر تهران. برقی، خالد (1374): المحاسن، جلد دوم، قم، موسسه فرهنگی مجمع جهانی اهل‌بیت (ع)، چاپ دوم. دولفوس، لولیویه (1369). فضای جغرافیایی، ترجمه سیروس سهامی، مشهد: نشر نیکا. جیمز روزنا و دیگران (1390). انقلاب اطلاعات، امنیت و فناوری‌های جدید، تهران: پژوهشکده مطالعات راهبردی. حافظ نیا، محمدرضا (1392). اصول و مفاهیم ژئوپلیتیک، مشهد: انتشارات پاپلی. روشن، حامد و محسن دیانت و عادل خانی (1396). فصلنامه مطالعات سیاسی، سال دهم، شماره 38، تبیین جایگاه فرهنگ در روابط ایران و چین، ص 121-144. قوام، عبدالعلی (1395). اصول سیاست خارجی و سیاست بین‌الملل، تهران: انتشارات سمت. قاضی‌زاده، شهرام و عباس طالبی فر (1390). مناسبات راهبردی ایران و چین، تهران: پژوهشکده مطالعات راهبردی. عسگریان، حسین (1394). چشم‌انداز روابط ایران و چین، تهران: ابرار معاصر تهران. خمینی، روح‌الله (1378). وصیت‌نامه سیاسی الهی، تهران: نشر برگ نگار. دهقانیان، محمدحسین (1398). ایران در آینه سیاست خارجی چین، تهران: موسسه فرهنگی مطالعات و تحقیقات بین‌المللی ابرار معاصر تهران. مینگ جینگ لی (1390). قدرت نرم چین، ترجمه عسگر قهرمان پور بناب، تهران: انتشارات دانشگاه امام صادق (ع). ملک‌زاده، الهام (1395). «روایت اسنادی روابط فرهنگی ایران و چین در دوران پهلوی»، فصلنامه تاریخ روابط خارجی، سال هفدهم و هجدهم، شماره 68 و 69، ص 245-229. مرکز پژوهش‌های مجلس (1395). «بررسی جامع روابط دوجانبه ایران و چین»، شماره مسلسل: 14825، کد موضوعی:260. مشیرزاده، حمیرا، (1397). مبانی تبیین و تحلیل سیاست، خارجی، تهران: سمت. نقیب‌زاده، احمد (1388). تأثیر فرهنگ ملی بر سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران، تهران: دفتر مطالعات سیاسی و بین‌المللی. Full text of Joint Statement on Comprehensive Strategic Partnership between I.R. Iran, P.R. China(2016): The information base of the institution of the Islamic Republic of Iran: https://www.president.ir/en/91435 Gilley, Bruce. (2011). Paradigms of Chinese Politics: kicking society back out. Journal of Contemporary China - J CONTEMP CHINA. 20. 10.1080/10670564.2011.565181. https://www.brookings.edu/articles/global-china-regional-influence-and-strategy/ Int’l Iranology seminar held in Peking University(2021): https://en.irna.ir/news/84516750/Int-l-Iranology-seminar-held-in-Peking-University Lukes, Steven. (2005). Power: A Radical View. 10.1007/978-0-230-80257-5_2. ministry od education the people republice of china, china sees rapid rise in foreign students(2016): http://en.moe.gov.cn/news/press_releases/201611/t20161102_287359.html Rush, D and Emilie, K(2020): Global China: Regional influence and strategy, Brookings think tank Slater, Dan & Wong, Joseph. (2013). The Strength to Concede: Ruling Parties and Democratization in Developmental Asia. Perspectives on Politics. 11. 10.1017/S1537592713002090. Zhang, Changdong. (2021). State Capacity and State Power in Contemporary China. 2 137 165 2023/08/13 ۱۴۰۲/۰۵/۲۲ محسن اسلامی هادی حق‌پرست محسن اسلامی ایران، چین، روابط خارجی، دیپلماسی فرهنگی، تاریخ تمدنی

مقایسه‌ی نقش آموزش‌وپرورش در توسعه‌ی جامعه‌ی مدنی در ایران و غرب مقایسه‌ی نقش آموزش‌وپرورش در توسعه‌ی جامعه‌ی مدنی در ایران و غرب 1 http://polir.ir/dp-9-1477-article 1 در اين مقاله‌ي كيفي كه با روش تاريخي ـ تطبيقي تهیه‌شده، سعي شده است تا به اين سؤال پاسخ داده شود كه نقش آموزش‌وپرورش در توسعه‌ی جامعه‌ي مدني در ایران و غرب چگونه بوده است؟ كه برآيند آن بدين قرار شد: در دوران باستاني غرب، آموزش‌وپرورش اَمري خصوصي بود: اَما در دوران وسطی، آموزش‌وپرورش اَمري ديني شد: درصورتی‌که در دوران رنسانس، آموزش‌وپرورش اَمري عمومي‌شد. درنهایت در دوران جديد غرب، آموزش‌وپرورش اَمري اجباري شد. زيرا در دوران باستان، مدارس خصوصي بودند. در دوران وسطی، كليسا بر جامعه حاكم بود. در دوران رنسانس، صنعت چاپ زمينـه‌ي نشر سريع و گسترده را فراهم آورد و بالاخره در دوره‌ي جديد غرب، به خاطر حاكميت دولت، آموزش‌وپرورش عمومي ‌و اِجباري شد. حال‌آنکه در ايران، در دوران باستان مدارس طبقاتي بودند؛ اما در دوران اسلامي، مدارس ديني شدند. درصورتی‌که در دوران معاصر ابتدا خصوصي و پسانگاه اجباري شدند. زيرا در دوران ایران باستان، آموزش‌وپرورش منحصر به فرزندان اَعيان و متنفذان بود: اما در دوران اسلامي، چون اسلام، تعليم و تربيت را حق همـه‌ي مردم مي‌دانست، تعليم و تربيت عمومي ‌و ديني شد. سپس در دوران معاصر، به خاطر حكومت‌هاي ايلياتي دیگربار خصوصي و طبقاتي شد، اما سرانجام به خاطر حاكميت دولت، دیگربار آموزش‌وپرورش در ایران عموي و اجباري گرديد. درمجموع، در جهان جدید، با گسترش شهرها، چون عادات و شيوه‌ی زندگي و الگوهاي اَنديشه‌ی انسان‌ها تغيير كردند: لذا آموزش‌وپرورش كوشيد تا دانش‌آموزان را با حقوق شهروندي خودشان آشنا كند. زيرا اگر دانش‌آموزان به حقوق و تكاليف خودآگاه باشند، بي‌گمان اجازه نخواهند داد كه هيچ فرد يا گروهي حق آن‌ها را تضييع كند و يا اگر در جامعه با اقتدارگرايي ناموجه، مواجه شدند، تسليم نخواهند شد و در برابر آن خواهند ايستاد و اِحقاق حق خواهند کرد. زيرا مهم‌ترين هدف آموزش‌وپرورش، نهادینه کردن جامعه‌ی مدنی، تقویت روحيـه‌ي مردم‌سالاری، آشنایی با حقوق شهروندی و آموزش تفکر انتقادی در دانش‌آموزان، به‌عنوان آینده‌سازان جامعه است. Knowledge of political interpretation Vol 5, No 16, Summer 2023 ppt 166-199 Received: 07, MAY, 2023 Accepted: 06, AUG, 2023 Comparison of the role of education in the development of civil society in Iran and the West Siyavash.mousavi Rakati Abstract In this qualitative article prepared by historical-comparative method, an attempt has been made to answer the question, what has been the role of education in the development of civil society in Iran and the West? It was decided to come out like this; In the ancient times of the West, education was a private matter. But in the Middle Ages, education became a religious matter. In the event that during the Renaissance, education became a public matter. But in the end, in the new era of the West, education became mandatory. Because in ancient times there were private schools. In the Middle Ages, the church ruled the society. During the Renaissance, the printing industry provided the basis for rapid and widespread publication, and finally, in the new era of the West, due to the government's rule, public education became compulsory. However, there were class schools in Iran in ancient times. But in the Islamic era, they became religious schools. In the case that in the modern era, they were first private and later became compulsory. Because in ancient Iran, education was exclusive to the children of nobles and influential people. But in the Islamic era, because Islam considered education and training as the right of all people, education and training became public and religious. Then, in the contemporary era, due to the Iliat governments, it became private and class-based, but finally, due to the rule of the government, education in Iran became compulsory again In general, in the new world, with the expansion of cities, people's habits and way of life and thought patterns changed. Therefore, education should try to familiarize students with their citizenship rights. Because if students are aware of their rights and responsibilities, they will definitely not allow any person or group to violate their rights, or if they are faced with unjustified authoritarianism in society, they will not surrender and will stand up to it and assert their rights. Because the most important goal of education is to institutionalize civil society, strengthen the spirit of democracy, acquaint students with citizenship rights, and teach critical thinking in students, as the future builders of society. Key words; Iran, the West, civil society, education, school, citizenship rights. ازغندي، عليرضا، (1385)، درآمدي بر جامعه‌شناسی سياسي ايران، تهران، نشر قومس. اسپوزيتو، جان و ديگران، (1391)، جامعـه‌ي مدني و دموكراسي در خاورميانه، ترجمـه‌ي محمدتقي دلفروز، تهران، انتشارات فرهنگ جديد. آبراهاميان، يرواند، (1386)، ايران بين دو انقلاب، ترجمـه‌ي احمد گل‌محمدی و ديگران، تهران، نشر ني. آبراهاميان، يرواند، (تاريخ مدرن ايران)، ترجمـه‌ي محمدابراهیم فتاحي، تهران، نشر نی. دان، جان، (1386)، عصر روشنگري، ترجمه مهدي حقیقت‌خواه تهران، انتشارات ققنوس. دورانت، ويليام جيمز و ديگران، (1385)، عصر ولتر، جلد 10، بخش 1، ترجمـه‌ي سهيل آذري، تهران، انتشارات علمی و فرهنگي. دورانت، ويليام جيمز و ديگران، عصر لويي چهاردهم، ترجمـه‌ي پرويز مرزبان و ديگران، تهران، انتشارات علمی و فرهنگي. دورانت، ويليام جيمز، (1385)، عصر ایمان، جلد 4، بخش 2، ترجمه ابوالقاسم طاهري، تهران، انتشارات علمی و فرهنگي. دورانت، ويليام جيمز، (1385)، مشرق زمين گاهوارـه‌ي تمدن، ترجمه احمد آرام و ديگران، تهران، انتشارات علمی و فرهنگي. دورانت، ويليام جيمز، (1385)، يونان باستان، جلد 2، ترجمه اميرحسين آريان پور و ديگران، تهران، انتشارات علمي ‌و فرهنگي. دورانت، ويليام و ديگران (1385)، عصر ناپلئون، جلد 11، ترجمه دولتشاهي و ديگران، تهران، انتشارات علمی و فرهنگي. دورماگن، ژان-ايو، (1394)، مباني جامعه‌شناسی سياسي، ترجمـه‌ي عبدالحسين نيك گهر، تهران، نشر آگه. رايلي، دنيس، (1388)، درآمدي بر فهم جامعـه‌ي مدرن: شهروندي و دولت رفاه، ترجمه ژيلا ابراهيمي، تهران، نشر آگه. رضوي، مسعود، (1379)، جامعـه‌ي مدني، تهران، نشر پژوهش فرزان. رفيع پور، فرامرز، (1387)، آناتومي‌ جامعه، تهران، ناشر شركت سهامي ‌انتشار. سریع‌القلم، محمود، (1390)، عقلانيت و توسعـه‌يافتگي ايران، تهران، نشر فرزان روز. شريعتمداري، علي، (1380)، اصول تعليم و تربيت، تهران، انتشارات دانشگاه تهران. شیر کرمی، جواد و دیگران (1397)، آموزش‌وپرورش، انسان‌سازی و اصلاح اجتماعي، مجله دستاوردهاي نوين در مطالعات علوم انساني، سال اول، شماره 1. عاملي، سعید رضا، (1390)، ميراث تمدني ايران: از ايران باستان تا ايران انقلاب اسلامي، جلد اول، تهران، انتشارات پژوهشكده مطالعات فرهنگي و اجتماعي. عبادي، جعفر و ديگران، (1395)، توسعه و دموكراسي: دلالت‌هاي آن براي ايران، تهران، انتشارات دانشگاه تهران. عبداللهي، محمد، (1372)، جايگاه و نقش آموزش‌وپرورش در فرآيند توسعـه‌ي ملي، فصلنامه علوم اجتماعي دانشگاه علامه، دوره‌ي 2، شمارـه‌ي 34. علمي، محمود، (1384)، نقش آموزش‌وپرورش در توسعه و نهادمندي سياسي، فصلنامـه‌ي علوم اجتماعي دانشگاه خلخال، شماره‌ي 5. غني نژاد، جامعـه‌ي مدني، (1378)، جامعه مدني: آزادي، اقتصاد و سياست، تهران، انتشارات طرح نو. فالكس، كيث، (1390)، شهروندي، ترجمـه‌ي محمدتقي دلفروز، تهران، نشر كوير. فراي، ريچارد نلسون، (1392)، عصر زرين فرهنگ ايران، تهران، انتشارات صداوسیما. فوران، جان، (1389)، مقاومت شكننده: تاريخ تحولات اجتماعي ايران، ترجمه احمدتدين، تهران، انتشارات موسسه خدمات فرهنگي رسا. كاتوزيان، محمدعلي، (1391)، ايرانيان: دوران باستان تا معاصر، تهران، نشر مركز. كوريك، جيمز، (1386)، رنسانس، ترجمه آزيتا ياسايي، تهران، ققنوس. كيويستو، پيتر، (1383)، انديشه‌هاي بنيادي در جامعه‌شناسی، ترجمه منوچهر صبوري، تهران، نشر ني. گيدنز، آنتوني، (1383)، جامعه‌شناسی، ترجمـه‌ي منوچهر صبوري، تهران، نشر ني. الماسي، علی‌محمد، (1380)، تاريخ آموزش‌وپرورش اسلام و ايران، تهران، انتشارات اميركبير. مركز آمار ايران، آموزش عمومي، www. amar. org. ir مستوفي، عبدالله، (1386)، شرح زندگاني من: تاريخ اجتماعي و اداري دورـه‌ي قاجاريه، تهران، نشر هرمس. ممفورد، لوئيز، (1381)، مدنيت و جامعـه‌ي مدني در بستر تاريخ، ترجمـه‌ي احمد عظيمي، تهران، ناشر موسسه خدمات فرهنگي رسا. نش، كيت، (1389)، جامعه‌شناسی سياسي معاصر: جهانی‌شدن، سياست و قدرت، ترجمـه‌ي محمدتقي دلفروز، تهران، نشر كوير. نگري، آنتونيو و ديگران، (1384)، امپراتوري، ترجمـه‌ي رضا نجف زاده، تهران، انتشارات قصیده‌سرا. هابرماس، يورگن، (1388)، دگرگوني ساختاري حوزه‌ي عمومي: كاوشي در باب جامعـه‌ي بورژوازي، ترجمـه‌ي جمال محمدي، تهران، نشر افكار. هاشميان، احمد، (1379)، تحولات فرهنگي ايران در دوره قاجاريه و مدرسـه‌ي دارالفنون، تهران، موسسه جغرافيايي و كارتوگرافي سحاب. هگل، گئورگ ويلهلم، (1379)، عقل در تاريخ، ترجمه حميد عنايت، تهران، انتشارات شفيعي. 2 166 199 2023/01/25 ۱۴۰۱/۱۱/۰۵ سيد سياوش موسوي رکعتی سيد سياوش ایران، غرب، جامعه‌ی مدنی، آموزش‌وپرورش، مدرسه، حقوق شهروندی.